Eerste ervaring

Omdat moeder is ‘gevlogen’, moet hij het met mij doen. Hij is net twee maanden oud, slaapt veilig in een warm nestje, drinkt bij zijn mama.
Het is zondagochtend, eerste paasdag 2018. Papa, mama en zus pakken hun ski’s en vertrekken. Sneeuw is een onweerstaanbaar fenomeen.
Ik blijf achter met de boreling, aan alles is gedacht: twee flesjes gekolfde melk in de koelkast, crèmes en Pampers op ooghoogte, kinderwagen bekruikt, draagzak uit de knoop en het espressoapparaat op stand-by. Telefoons drie keer gecheckt, met een hand op ‘t hart beloofd dat ik bel, wanneer de kleine man onbedaarlijk huilt en niet te troosten valt.
Na maanden van zwangerschap en kraamvrouwentijd, hunkert de jonge moeder naar haar bergen met sneeuw, zoals gemeld. Haar baby-zoontje is aan mijn zorgen toevertrouwd.

En dan. Ze zijn vertrokken. Max, zo heet het nestblijvertje, begint met een uurtje slaap. Dan, kirrend geeft hij te kennen dat het tijd is voor melk.
Oeps. Zal het lukken? Voor de eerste keer melk uit een flesje?
De oma fluistert dat het goed is. Dat vindt Max ook. Hij knippert met zijn blauwe kijkers en zet het op een drinken, gelijk een ketellapper. Als dank een grote boer en een vette glimlach.

Tegen lunchtijd arriveert de moeder en haar gevolg. Max ruikt háár onmiddellijk en vindt dat zij dírect moet komen.
Gelijk heeft ie, want zo’n eerste keer is een hele ervaring.
Ook voor oma.

Willie,
01-04-2018

Posted in Kleinkinderen | 1 Comment

Vrouwendag

Vrouwendag

Brood en rozen voor mijn moeder, die niet van het huishouden hield, wel van perspectieven.
Brood en rozen voor mijn oudste dochter, die haar leven beheert als een bekwaam regisseur.
Brood en rozen voor mijn jongste dochter, die op haar geheel eigen wijze haar doelen bereikt.
Brood en rozen voor mijn oudste schoondochter, die met haar talrijke talenten geen uitdaging uit de weg gaat.
Brood en rozen voor mijn jongste schoondochter, voor wie geen berg te hoog is.
Brood en rozen voor mijn oudste zus, die letterlijk en figuurlijk op de kleintjes moest passen.
Brood en rozen voor mijn tweede zus, die wijsheid en begrip weet te verbinden.
Brood en rozen voor mijn jongste zus, die vindingrijkheid en doorzettingsvermogen hoog in haar vaandel heeft staan.
Brood en rozen voor mijn schoonzussen, die veilige havens creëren.
Brood en rozen voor onze hulp, die, tegen de stroom in, haar kinderen de goede weg wijst.
Brood en rozen voor al mijn nichten, die niet schromen om van de wereld een mooie plek te maken.
Verder: brood en rozen voor álle vrouwen in mijn hoofd en in mijn hart, die streven naar vrijheid en geluk.

Willie,
8 maart 2018

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Vrouwendag

Kouwe klus

Zijn er nog echte kouwe klussen met dit Siberische beer-weer?
Mijn vader herstelde vroeger de schoeiingen bij de slootkant, want makkelijk vanaf het ijs. Mijn moeder stookte, in een hokje dat wij WC noemden, het petroleumstel op, om zo de vorst buiten de deuren te houden. Dat ging goed, maar het bleef er stervenskoud. Noem het maar ‘code rood’, mede omdat fleece en ander weerbestendig materiaal bij lange na nog niet voorhanden was. We deden het met oude kranten onder de borstrokken en strooi in de klompen.

Zijn er nog echte koude klussen met dit Siberische beer/weer?
Jawel, er is nog steeds een ijzige klus, die niet om uitstel vraagt, omdat je nooit weet wanneer die beer weer terug kruipt in zijn hol: HET SCHOONMAKEN VAN DE VRIEZER.
Bij min achttien kan de inhoud van de vriezer gewoon in de tuin.
Ik vul grote tassen met: een restje doperwtjes, een pond sperziebonen, drie krentenbollen, vijf deelblokjes spinazie, een half brood, twee dozen gevuld met rode kool, een eenzaam worstje, een zakje met bieslook/ tijm/lavas? Een vergeten pizza, twee bejaarde ijsjes, een halve peper, een afgeschilde citroen, vier verpakkingen tortellini (was in de bonus), een zakje ijsblokjes en voor de rest een klein leger aan ondefinieerbare substanties. Soep? Puree? Stamppot? Waarom ook alweer bewaard?
Eenmaal in de tuin hebben ze het naar hun zin, wat dacht je. Het is daar nog kouder dan in hun gewone habitat.
Ondertussen plaats ik een schaal met kokend water in de vriezer, leg een stapel kranten uit voorzorg op de houten vloer en wacht een uurtje af.
Dan hoor ik het aangevroren ijs vallen, het is tijd om de boel te schonen. Blijft een koude klus.
Ik sop de laden, die zijn altijd te groot voor gootsteenbak of emmer. Water over het aanrecht, mouwen nat en gebrom binnensmonds.
Maar het komt goed. Zonder tegenspartelen leg ik de doperwtjes, de rode kool, de deelblokjes en de bonen terug in de bovenste la. Alles wat naar vlees nijgt in de onderste en de rest in de middelste la.
Het ondefinieerbare boven op, morgen en de eerstvolgende dagen eten we ‘verrassing’.

Willie, 2 maart 2018

Posted in Verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Kouwe klus

Nachttrein

Van half negen tot het ochtendgloren tuft mijn nachttrein door het Franse landschap, richting Parijs.
Dit keer heb ik gekozen voor een gewone stoel, geen slaapcoupé, want daar voel ik me opgesloten. Zij zijn niet groter dan vier ouderwetse telefooncellen samen, en daarin zes bedden gepropt, twee keer drie boven elkaar.

Zo ging het op de heenreis: Ik kan niet met een rechte rug op mijn toegewezen bed zitten, daarom wurm ik me liggend uit mijn spijkerbroek. Mijn bagage gaat aan het voeteneind, een beetje opgekruld ga ik liggen. Ik knip het minuscule nachtlampje aan, wil even lezen. De rust duurt kort.
Met een flinke ruk aan de deur komen vijf grote jongens binnen, rechtstreeks van een sportschool. Ze hebben de hele dag genoten en zijn er vol van. Zo vol, dat zij vergeten dat het onderste bed links al bezet is. Hun jassen belanden op mijn deken.
‘Je suis ici’, piep ik, het is het enige Frans dat me te binnen schiet.
Ze moeten een beetje lachen en zeggen: ‘Pardon’ en maken zich daarna klaar voor de nacht. Dat betekent vijf paar mannenschoenen in ons piepkleine gangetje, sommige met sokken. De verdere overbodige kleding voor de nacht gaat op een stapel, ruikend naar uren flink sporten.
Eén voor één hoor ik de plasticzakken, waarin schoon beddengoed ligt, open gaan. Dan ‘Merde’ of ‘Putain’ als die grote lijven niet helemaal tussen de lakens passen.
Ik moet er even niet aan denken dat die fragiele bedjes niet berekend zijn op deze
lichamen. Maar het zal wel berekend zijn; erger is de reuk en het gesnurk van vijf onbekenden, die ook nog willen dat ik om 21.23uur mijn lampje uit doe.

Op de terugreis een gewone, verstelbare stoel dus. Ruimte genoeg in een coupé met honderd stoelen, niet het gevoel van haringen in een tonnetje. Tegen elven slaapt iedereen, gekleed en wel. Ik ook, en mijn boek is uit.

Willie,
Tussen Parijs en Gouda

04-02-2018

Posted in Reizen | Reacties uitgeschakeld voor Nachttrein

Eigen lied

Max
Van
Rijn
Drie woorden, elk drie letters.

Drie?
Ik lees: je houdt niet van routine. Klopt, kleine man, je hebt dorst op jouw gewenst tijdstip.
Je bent vrijheidslievend. Klopt ook, je bent geheel je eigen wereldje. In bad gaan bijvoorbeeld, je vindt er niets aan, want dan regelt mama alles. Gelukkig zijn hier later de bergen voor jou.
Je hebt een aantrekkelijke warme energie. Hier kan ik, na twaalf dagen, over mee praten.

Max
Van
Rijn

Drie?
Een heilig getal, in sprookjes, in verhalen, in godsdiensten, in de natuur. En zoals de volksmond zegt: ‘Alle goede dingen bestaan uit drie.’

Max
Van
Rijn

Drie?
Drie maal drie is negen, ieder zingt zijn eigen lied,
Drie maal drie is negen,
Max, hij zingt zíjn lied!

Oma Willie, 03-02-2018
L’Argentière-la-Bèssee

Posted in Kleinkinderen | Reacties uitgeschakeld voor Eigen lied

‘Verwarm jezelf, niet de wereld.’

Achterkant
1. 46 steken opzetten
2. 2AV-2R…2A
3. 2R – 2A.. 2R tot en met naald 8 boord breien
9. Recht
10. 2AV – 42R – 2AV
11. 2R- 1 dubbel -1R … 1R-2R
12. 2AV-1R-1 R lusje …. 1 R lusje – 2AV
13. 2R-1R-1dubbel…. 1 dubbel-2R
14. 2AV-1 R lusje – 1R … 1R-2AV tot en met naald 65 zo door breien
66. 2AV-17 R lusje – 8 AV- 17 R lusje – 2AV
67. 2 R- 17 dubbel- 2A (2X)- 2V (2X) -17 R dubbel-2R
71. 2R-17 R dubbel- 2 V (2X) – 2 A (2X) – 17R dubbel-2R
74. 2AV- 13 R lusje- 16 AV- 13 R lusje- 2 AV
75. 2R – 13 dubbel – 2 V (2X) – 2A (2X) – 2 V (2X) – 2A (2X) – 13 R dubbel – 2R
79. 2R- 13 dubbel – 2 A (2X) – 2V (2X) – 2A (2X) – 2 V (2X) – 13 dubbel – 2 R
81. 2 R afkanten – 1 R- 11 dubbel – 16 R – 13 dubbel – 2 R ….. is 44 steken
82. 2 AV afkanten – 1AV – 11 R lusje – 16 AV – 11 R lusje – 2AV …. Is 42 steken
83. 2R-11 dubbel- 2V (2X) – 2A(2X)- 2V(2X)-2A(2X)-11 dubbel-2R
86.2AV-7R lusjes-24 AV-7R lusjes-2 AV
87.1R-2R gedraaid samen-6 dubbel-2V (2X)-2A(2X)-2V(2X)-2A(2X)-2V(2X)-2A(2X)-6 dubbel- 2R samen-1R…. Is 40 steken
91. 2R – 6R dubbel- 2A (2X) – 2V (2X) -2A (2X) – 2V (2X) – 2A (2X) – 2V (2X)
93. 1R – 2R gedraaid samen- 5 dubbel – 24 R – 5 dubbel- 2R samen – 1 R…. is 28 steken.

Een wiskundige berekening? Nee hoor, een speciaal ontworpen breipatroon voor de Warmetruiendag. De trui is, volgens innovative knitting designer Carolien Evers, een zoektocht naar ideale en eigentijdse vorm van warmteregulatie. Anders gezegd: lekker warm. Niet op tijd af? Dit jaar gelukkig(!) geen probleem want het kwik bereikt vandaag waarden die in de lente thuis horen. Daarom is het geen afzien in kantoren, in scholen, in paleizen. Iedereen doet mee. Ook Donald (nee, díe niet, hij kan het woord ‘milieu’ niet eens spellen) Donald Duck dus, hij zet zijn kachel op standje ‘Dagobert’.

Overigens zou deze bibberdag volgende week meer impact hebben, de voorspellingen liegen er niet om. Ik heb een voorstel: waarom de Warmetruiendag niet gekoppeld aan een voorspelde koude dag in februari? Na het weerbericht: ‘Morgen is het, gezien de vrieskou en de ijzige gevoelstemperatuur de dag dat u een extra trui moet aandoen. Verwarm uzelf, niet de wereld.’

Willie, 2-02-2018

Bron: www.warmetruiendag.nl

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor ‘Verwarm jezelf, niet de wereld.’

Ammoniak

Het Antoni van Leeuwenhoek-ziekenhuis gaat de strijd aan met een aantal tabaksfabrikanten.
‘Het is dweilen met de kraan open’, stellen de longartsen, ‘en de industrie doet er niets aan. Zij verlekkeren de tabak o.a. met vleugjes honing, drop, anijs, menthol en ammoniak.’ Alles voor de verslaving. Ammoniak? Ja. Ammoniak. Het vervluchtigt binnen zes seconden de nicotine, die vervolgens haastje-repje naar het beloningscentrum in de hersenen spurt.
Een sigaret zonder alle toevoegingen, ook zonder nicotine, kan met gemak geproduceerd worden. Dát willen de artsen, maar of fervente rokers het willen? Vast wel, maar waarschijnlijk is het dan te laat.
Achterblijvers kunnen vergeelde deuren en plinten met rokersaanslag reinigen met, daar is ie weer, ammoniak.

Willie, 01-02-2018

Bron: NOS, 01-02-2018

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Ammoniak

‘Oranje’ zonnetje

Zij verschillen wat betreft haardracht, mijn zus heeft een losser kapsel.
Zij verschillen wat betreft kleding, mijn zus heeft geen geplooide kopmouw, en zeker geen schoudervulling.
Zij verschillen wat betreft inkomsten, mijn zus keert elk dubbeltje drie keer om.
Zij verschillen wat betreft huisvesting, mijn zus heeft haar eigen kasteeltje.
Zij verschillen wat betreft kilo’s, mijn zus is haar ‘eigen zelf’.
Zij verschillen wat betreft invloed op Neerlands’zaken, mijn zus bestiert liefdevol een grote familie.
Zij verschillen wat betreft juwelen, mijn zus siert zich met eenvoud.

Maar in het dagelijks leven verschillen zij nauwelijks, zij zijn beiden: liefdevol, attent, leergierig, sociaal, wijs, bedachtzaam, autonoom, positief, gedisciplineerd, daadkrachtig en nog meer.
Beatrix van Oranje en Rietje Lek, alle twee geboren in januari 1938. Twee vrouwen van tachtig jaar, die, ongeacht hoe het leven zich aandient, achter de wolken altijd een (oranje) zonnetje ontdekken.

Willie, 31 januari 2018

Bron: Polygoonjournaal 1938

Posted in Familie | 1 Comment

Te mooi

Wat waren de Swifterbantse vrouwen mooi! Ik zie één van hen vandaag langs komen met de perfecte gezichtsverhoudingen, Julia Roberts zou er bijna jaloers op zijn. Maar ja, het is slechts een invulling van een tekentafel. Zou zij echt zulke l’Oréal haren gehad hebben, golvend van kruin tot schouder? En die slanke vingers? Nooit een paling gevild, gerst gedorst, bramen geplukt? Ook de halslijn van haar blouse is te mooi om waar te zijn.
De botten van Swifterbantse is onder meters klei gevonden, zij leefde duizenden jaren geleden, bewerkte het land en stierf. Men vond haar, met een baby in haar armen.
Een imposante gebeurtenis, maar ik kan me geen goed beeld bij haar vormen, nu ze er uit ziet alsof zij op de cover van de Linda mag.
Overigens is de baby armetierig weergegeven, met zijn piepkleine koppie en gehuld in een soort ovenwant.
Was na de opgraving het geld op, om een goede schets te produceren?
Jammer, want ze is echt té mooi.

Willie, 30-01-2018

Bron: NOS, 29-01-2018

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Te mooi

Grenzen zoeken

Als je honger hebt, ga je op zoek naar eten. Je stapt heel voorzichtig, níet als een olifant in een porseleinkast, over de barricade van een grenspost heen.
Het is avond, niemand ziet je. Dat denk je maar. Een etmaal later gaat je filmpje de hele wereld over. Je was gewoon op zoek naar honderd kilo hooi of gras, en wat drinken, een badkuip vol.
Je hoeft geen ‘Laap’, geen ‘Khao piak sen’, misschien als je erg dorst hebt wel een paar flesjes ‘Beerlao’, want dat kost in het land waar je naar toe bent gegaan namelijk geen hout, slechts 8000 ‘Kip’ per halve liter. Over Laolao maar te zwijgen.
In het ochtendgloren keer je terug, je werd opnieuw gefilmd, maar zoals het een olifant betaamt, leer je en onthoud je. Niet meer die moeilijke porseleinkast, slechts even naar rechts, daar loopt het makkelijker.
Ik hoop dat het uitstapje je een volle buik heeft opgeleverd.

Willie, 29-01-2018

Bron: NOS, 28-01-2018

Posted in Perspectief, Reizen | Reacties uitgeschakeld voor Grenzen zoeken