Coornhert en Erasmus (ZKV-10)

Coornhert en Erasmus begeleiden kinderen van de Avondvierdaagse naar de finish.
De wijze mannen torenen hoog boven de jeugd uit. Zij zijn prachtige reuzen. Met hun bewegende koppen van papier-maché, overzien de filosofen het reilen en zeilen in onze feestvierende stad. Want Gouda “bestaat” 750 jaar. Naast nieuwe evenementen, pikken de traditionele ook een graantje mee.

Gelokt door getrompetter en het getrappel van paardenhoeven loop ik naar de Markt, waar vanavond honderden jonge wandelaars bijeenkomen. Hier en daar een middeleeuws meiske of een leerkracht met een luit. Of moeders in ruw katoenen rokken, wat een feest.

Toch, geen medaille zonder keerzijde. Er zijn kinderen met handdoeken om hun schouders. “Natuurlijk, om zweet op te vangen”, toch? Mispoes. Die handdoeken zijn om striemen in hun nekken tegen te gaan. Striemen veroorzaakt door de touwtjes waar ZAKKEN snoep aan bengelen.

Een vader langs de route die alvast alle aangeboden zoetigheid in een grote tas stouwt.
Een wandelaartje dat niets heeft gekregen.

Coornhert en Erasmus schudden hun hoofd.

Willie,
20 mei 2022

Posted in In en om de Keizerstraat, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Coornhert en Erasmus (ZKV-10)

De kast van mijn ouders (ZKV-9)

Stralend staat hij opnieuw, de kast van mijn ouders. Ooit getimmerd als linnenkast voor het jonge huwelijkspaar rond 1930. Op de planken lagen keurige stapeltjes lakens, slopen en allerhande soorten doeken en broeken. Het verhaal vertelt niet wat de lade herbergde. Zakdoeken en sokken misschien, of nylonkousen? Hij moet de trots van het huisraad geweest zijn, met zijn facet geslepen ruitjes.
Toch raakte de kast uit de mode en belandde in een van de schuren op onze Kwakelse kwekerij. Niet te geloven, maar dat doet de tijd.

Opgekalefaterd, de vermolmde poten vervangen, de sloten geolied, zo nam ik hem mee naar Utrecht. Toen naar Woubrugge, toen naar Gouda.

Nu blinkt hij in Groningen bij de oudste zoon. Maar mijn ooit geborduurde tekst voor de ruitjes blijft van alle tijden: “Traed min gast i stuen ind. Her er ly for regn og vind”.

Willie,
7 mei 2022

Posted in Familie | Reacties uitgeschakeld voor De kast van mijn ouders (ZKV-9)

Overpeinzing (ZKV-8)

De wollige kuikens, de stenen kip, wat geel lint, het ligt weer in een doos op zolder, naast dozen met kerstattributen.
“Pasen” heeft één doos, “Kerstmis” telt er zes.
Terwijl ik de vlizotrap dicht klap vraag ik me af waarom er zo’n verschil is in de feestelijke aankleding van beide feesten. Kerkelijk staat Pasen hoger aangeschreven dan Kerstmis, toch?

Kerstbomen gloriëren drie weken, paastakken staan met hun hangende eitjes hooguit drie dagen.
Omdat in december, het binnen warm en buiten koud en donker is? Er geen terras open gaat voor een rosé of een witbiertje? De bollen onder de wintergrond huiveren?  Ook uitglijden over een bevroren plas geen aanlokkelijke gedachte is?
Weken blijven de luiken gesloten, met kaarsen en gebraad voorhanden.

Nee, dan Pasen. In een vloek en een zucht voorbij.
Omdat iedereen gaat drentelen in de lente en de wielewaal lonkt?

Was zomaar een overpeinzing in deze woelige wereld,  ver weg van de oorspronkelijke verhalen.

Willie,
23 april 2022

Posted in Verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Overpeinzing (ZKV-8)

“Reizigers” (ZKV-7)

Mijn rolkoffer staat al een week klaar. Soms ruil ik een hemdje voor een ander kleurtje.
Vandaag ga ik naar Frankrijk, een kleindochter verjaart. Slechts twee treinen nodig, warme ruime zitplaatsen gegarandeerd.
Terwijl de Thalys langs enorme korenvelden snelt, pak ik de krant. Foto’s van moedeloze Oekraïners op de vlucht doen me huiveren, tegelijkertijd lijkt het zover weg.
De tweede trein is een nachttrein, hij dendert in donker elf uur voort. Ik hazenslaap, en word steeds gelukkiger.

Tegen vijven meldt de intercom: “Er zijn problemen”. Abrupt staan we stil, schemerlichten gaan uit. Geloof me, in de bergen is donker écht donker.
Navraag leert dat niemand weet wat er gaande is. Wachten, wachten dus. Niet weten hoe lang. Stilletjes aan voel ik me onbehaaglijk, terwijl ík op een vorstelijke stoel zit en genoeg water heb en daarnaast wordt er ontzettend op mij gewacht.

Hoe anders voor de “reizigers” van de foto’s.

Willie, 7 april 2022

Posted in Kleinkinderen, Reizen | Reacties uitgeschakeld voor “Reizigers” (ZKV-7)

Geleerde (ZKV-6)

Omdat ons keukenraam aan de straatkant grenst, zie ik nog wel eens wat.
Terwijl ik aardappeltjes schil aanschouw ik gehannes met inparkeren of valt een peuter met een stepje. Tandje door de lip, snel met een gestreken (!) theedoek naar buiten. Als ik vroeg wakker ben, krijgt de krantenbezorger een zwaai.
Vandaag viel een dame, zestiger, met haar ov-fiets pal voor ons venster. Ik liet een schuursponsje direct uit mijn handen vallen.
Ja, het ging goed met haar, zij streek haar haren glad en zei: ‘Het is me wat.’
‘Wát, mevrouw?’ Bleek dat haar leenfiets niet in de allerbeste staat was afgegeven.
Wij klaarden samen de klus: de geel-blauwe snelbinders peuterden wij uit vettige tandwielen. Gelukkig is een ruime voorraad tangetjes in huis.
‘Handen even wassen? Kom binnen.’
‘Oh, een oude woning. Prachtig. Mijn man en ik kunnen dat niet, want ziet u, hij is een geleerde. Geen tijd.’
Vandaar.

Willie, 27 maart 2022

Posted in In en om de Keizerstraat | Reacties uitgeschakeld voor Geleerde (ZKV-6)

De kluts van Poetin (ZKV-5)

Misschien moet ik die Poetin bellen. Ik vertel niet over alle ellende die hij veroorzaakt, dat weet ie allang.
Ooit glimlachte Maria Ivanovna met liefde naar haar Wladimiertje. Dat doet een moeder. Ze heeft hem ook stiekem laten dopen. Haar man diende het volk.
Er wandelde ook een oma rond hun datsja. Zij sprokkelde houtjes met haar kleinzoon, terwijl opa Spiridon Poetin als privé kok kookte voor Lenin en Stalin. Maar oma maakte onverstoorbaar een vuurtje en borsjtsj. Haar hartendiefje  speelde vast oorlogje met  overgebleven takjes en twijgjes. Zoals de meeste jongetjes doen.
Toch. Ergens onderweg is deze WWP de kluts kwijtgeraakt, dít ga ik hem vragen wanneer ik hem aan de lijn heb.
“Beste Wladimir Wladimirovitsj Poetin. Waar ligt jouw kluts? Mag ik helpen zoeken?”
“Nee?”
“Dan verklaar ik je nu voor gek.”

Morgenavond ga ik naar Amsterdam. Protesteren tegen een man die de kluts kwijt is.

Willie, 11 maart 2022

 

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor De kluts van Poetin (ZKV-5)

“Vinkjes”(ZKV-4)

Nu de storm over de vinkjes is gaan liggen, -hoezo hoogopgeleid, hoezo welgestelde ouders-, kom ik met míjn vinkjes. Van een geheel andere orde: die van mijn opvoeding.

“Uit en terug vracht zijn de beste schippers.”
“Gehoorzamen is direct doen, en niet over een uur.”
“Ja is ja en nee is nee.”
“Zorg dat je altijd laken voor de schaar hebt.”
“Te laat komen hoort niet.”
“Stel niet uit naar morgen, wat je vandaag kunt doen.”
“Wat je belooft, moet je nakomen.”
“Behandel iedereen met fatsoen.”
“Praat niet over anderen, zij denken ook dat zij het goed doen.”
“Doe maar, als het niet lukt probeer je het nog een keer.”
“Altijd je best doen.”

Vrij vertaald, ik heb er zeker zeven vinkjes aan overgehouden: doorzetten, niet zeuren, problemen oplossen, doen wat nodig is, fatsoenlijk zijn, helpende hand bieden en optimistisch blijven.
Ben er best ver mee gekomen, vind ik zelf.

Willie,
13 februari 2022

Posted in Familie, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor “Vinkjes”(ZKV-4)

Graadje lager (ZKV-3)

Vandaag is het ‘Warme Truiendag’. Ik haalde een borstrokje en een forse trui uit de kast, zette de thermostaat een graadje lager. Want als iedereen dat doet, scheelt het een enorme hoeveelheid gas. Daar hebben we namelijk al zo weinig van. En van die CO2 uitstoot worden beestjes en bloemetjes ook niet vrolijker.
Daarnaast: ga naar buiten. Niet tegen dovemans oren gezegd. Met ferme pas loop ik door onze parken, richting Markt.
Nondeju. Daar tel ik tientallen terrasheaters. Ik besef dat mijn borstrok en trui slechts een druppel op de overbekende gloeiende plaat zijn. Het is om mismoedig van te worden.
Het verwarmen van de buitenlucht om verwende gasten te paaien? “Stoken voor de polder”, zei mijn moeder-zaliger.
Naast ‘Warme Truiendag’ pleit ik voor een ‘Koude Terrasdag’. Met wantjes, lange onderbroeken of  guitige oorwarmers, wanneer je het tóch nodig vindt, om in februari buiten koffie of een borrel te drinken.

Willie,
11 februari 2022

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Graadje lager (ZKV-3)

Molshopen (ZKV-2)

Sjoukje Dijkstra volbracht een dubbele Rietberger op spekglad ijs, alsof zij van een keukentrapje wandelde.
Volgens mij had de heer Rietbergen ook geen moeite met zo’n dubbele Rietberger, maar dan een van een andere orde. Wat rondjes draaien en een sprongetje toe? Geen jaren van afzien en strakke trainingsschema’s. Dít kunstje is gratis geleverd bij de geboorte. Alhoewel, gezond verstand ook?
Tien jaar geleden was ‘de zwager van’ al kampioen, zo gaat het vaak met dubieuze kampioenen, verslaafd aan aandacht, van geen ophouden weten. Hij doet zijn naam eer aan, de vriend én collega van familie Talpa europaea.
Nu weet ik dat mollen aardig blind zijn, nog nooit heb ik het bewijs zo letterlijk meegemaakt. Jarenlang wegkijken en oogjes toe totdat een mollenklem in een van de duistere gangen van de familie Mol/Talpa geplaatst werd.
De zwarte molshopen op het Gooise matras moeten koste wat kost geslecht worden.

Willie,
21 januari 2022

Posted in Perspectief, Taal, Uncategorized, Verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Molshopen (ZKV-2)

Probleem (ZKV-1)

Blije gezichten wanneer ik binnen ben. Ik krijg de mooiste plek, planten verhuizen een paar weken naar zolder. Geen probleem, want ik straal gezelligheid uit. Een andere functie heb ik niet. Zelfs niet elders.
Na mijn vertrek ga ik als brandstof voor de openhaard verder of, -indien versnipperd-, als strooisel voor paadjes in bos en park.

Mijn zorg is van een andere orde. Ik was een geziene gast, maar voor mijn afscheid heeft de gemeentelijke ophaaldienst iets onmogelijks bedacht.
In de wijk, waar ik was opgetuigd, mag ik pas de 21ste naar buiten. Waar blijf ik die tijd?
Naalden verliezend in de hal? Met mijn collega’s naast de groencontainer, op straathoeken of onder brievenbussen?
Beste Cyclus, waarom mij niet opgehaald door jeugdige jeugd? Geef de brengers 50 cent voor mij én elke andere boom. Of geef een lootje voor een niet te versmaden geldprijs.
Iedereen gelukkig. Ook de openbare ruimte.

Willie
14 januari 2022

Posted in In en om de Keizerstraat | Reacties uitgeschakeld voor Probleem (ZKV-1)