Author Archives: willielek

Cock en Kondo

Mijn broer Cock en Marie Kondo zijn elkaars tegenpolen. Wat heet. Waar de een alles, maar dan ook A.L.L.E.S. bewaart, want ‘je-weet-nooit’, gaat de ander met een design bezem door porseleinkasten. Bij Cock klop je nooit tevergeefs aan. Heb je: … Continue reading

Posted in Familie, Perspectief, Taal | Reacties uitgeschakeld voor Cock en Kondo

De taal van Ot en Sien

“Oma, wat jij wat een toom is?” “Zeker. Een groep kippen.” Grote ogen aan de andere kant van de tafel. “Dat kan niet, wij lazen vandaag over vroeger, Ot moest van zijn moeder een toom kurkbreien.” “Wat zeg je me … Continue reading

Posted in Kleinkinderen, Taal | Reacties uitgeschakeld voor De taal van Ot en Sien

Code twee incluis

Mijn moeder leerde mij een versje: Daar was eens een mannetje, dat was niet wijs, dat bouwde zijn huisje al op ’t ijs. ’t Begon te dooien, maar niet te vriezen, toen moest dat mannetje zijn huisje verliezen. Daar was … Continue reading

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Code twee incluis

Aanstoken

Mijnheer Frits Bolkenstein heeft dé oplossing: het klimaatverdrag moet voor een poosje de koelkast in. Misschien zou hij het liever naar de Noordpool sturen, maar ja, daar smelt het ijs al in ras tempo. Dus: in de politieke koelkast. Is … Continue reading

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Aanstoken

Toch?

Op deze druilerige zondag in januari maak ik schoonschip met alle papiertjes die rondslingeren in, op en onder mijn bureau. Er staan talige teksten, puntige bedenksels, intelligente bespiegelingen of bijzondere invallen op, die ik ‘onderweg’ in 2018 tegenkwam. In boeken, … Continue reading

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Toch?

Wiilie wenst een getal

In 15 jaar tijd zijn Man en ik 45 keer heen en weer gereden naar een grote jongen die zo nodig, ver weg, in de bergen moest gaan wonen. 45 keer. Het is een makkelijk rekenen. In de kerstvakantie, in … Continue reading

Posted in Familie, Kleinkinderen | Reacties uitgeschakeld voor Wiilie wenst een getal

Velletje van oma

Witte kerst. Besneeuwde bergtoppen. Zout en zand op de weg. Sneeuwschuivers uit hun winterslaap. Wortels als neuzen in tuinen. Nog een paar kilometer te gaan. Het verandert nooit. Een hart dat sneller klopt. En dan, daar is ie: kleine Max. … Continue reading

Posted in Kleinkinderen, Reizen | Reacties uitgeschakeld voor Velletje van oma

Hannah en ik

‘Kaarsjesavond’ in Gouda. We staan op de markt bij de metershoge boom. Het is koud. Het is donker. De straatlantarens zijn uit. De winkels zijn verduisterd. Er is muziek. De stadsbeiaardier speelt. Wij zingen mee. Heldere tonen in de winternacht. … Continue reading

Posted in Kleinkinderen, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Hannah en ik

Retrospectief

Dat heb ik weer. Ben ik eindelijk een blitse oma, omdat een iPhone 6s op mijn bureau is geland, lees ik in een NRC van enkele weken geleden, dat een kentering op het gebied van digitaal vlak gaande is. Sommige … Continue reading

Posted in Kinderen, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Retrospectief

Filiaalchef

Hij rook naar koffie. Als hij zijn overjas uit deed, zijn pet op de kapstok hing, om daarna mijn oudste zus een zoen te geven, bleef ik altijd een beetje in zijn buurt. Ik vond koffie een heerlijke geur. Hij … Continue reading

Posted in Familie, werk | Reacties uitgeschakeld voor Filiaalchef