Author Archives: willielek

Verbazing

Zij zijn met sneeuw bedekt. De naaldbomen, op tweeduizend meter hoogte, zien er koud uit, nog geen vlokje is gesmolten. Ik ben onder de indruk. Door die hoogte, door de massaliteit, door, zover als mijn ogen kijken kunnen, de wondere … Continue reading

Posted in Familie, Kinderen, Reizen | Reacties uitgeschakeld voor Verbazing

Maximaal

Maximaal in knuffelen en kneuteren Maximaal in wriemelen Maximaal in glimlachen Maximaal in generositeit Maximaal in ‘faire du kakka’ Maximaal in peuzelen Maximaal in kracht Maximaal in kilo’s Maximaal in waggelen Maximaal in ‘tijgeren’ Maximaal in dopjes en blokjes Maximaal … Continue reading

Posted in Kleinkinderen | Reacties uitgeschakeld voor Maximaal

Haast u naar ‘Het Enge Bos’

Wij parkeren de auto op het erf van mijn broers. Het doel van onze reis is Het Enge Bos, een prachtig natuurreservaatje in de drukke randstad. Min of meer een klein geheim tussen flats, A-zoveels, fabrieken, kantoorgebouwen en oprukkende Vinex … Continue reading

Posted in Familie, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Haast u naar ‘Het Enge Bos’

Lunchlopers

’s Morgens vroeg passeer ik, op mijn fiets, donkere voorovergebogen gestalten met capuchon. De ruggen krom, de neus bijna op het stuur. Zij vallen na een nachtdienst om van vermoeidheid. Ik moet goed opletten, want de meesten hebben geen verlichting. … Continue reading

Posted in Perspectief, Verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Lunchlopers

Cock en Kondo

Mijn broer Cock en Marie Kondo zijn elkaars tegenpolen. Wat heet. Waar de een alles, maar dan ook A.L.L.E.S. bewaart, want ‘je-weet-nooit’, gaat de ander met een design bezem door porseleinkasten. Bij Cock klop je nooit tevergeefs aan. Heb je: … Continue reading

Posted in Familie, Perspectief, Taal | Reacties uitgeschakeld voor Cock en Kondo

De taal van Ot en Sien

“Oma, wat jij wat een toom is?” “Zeker. Een groep kippen.” Grote ogen aan de andere kant van de tafel. “Dat kan niet, wij lazen vandaag over vroeger, Ot moest van zijn moeder een toom kurkbreien.” “Wat zeg je me … Continue reading

Posted in Kleinkinderen, Taal | Reacties uitgeschakeld voor De taal van Ot en Sien

Code twee incluis

Mijn moeder leerde mij een versje: Daar was eens een mannetje, dat was niet wijs, dat bouwde zijn huisje al op ’t ijs. ’t Begon te dooien, maar niet te vriezen, toen moest dat mannetje zijn huisje verliezen. Daar was … Continue reading

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Code twee incluis

Aanstoken

Mijnheer Frits Bolkenstein heeft dé oplossing: het klimaatverdrag moet voor een poosje de koelkast in. Misschien zou hij het liever naar de Noordpool sturen, maar ja, daar smelt het ijs al in ras tempo. Dus: in de politieke koelkast. Is … Continue reading

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Aanstoken

Toch?

Op deze druilerige zondag in januari maak ik schoonschip met alle papiertjes die rondslingeren in, op en onder mijn bureau. Er staan talige teksten, puntige bedenksels, intelligente bespiegelingen of bijzondere invallen op, die ik ‘onderweg’ in 2018 tegenkwam. In boeken, … Continue reading

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Toch?

Wiilie wenst een getal

In 15 jaar tijd zijn Man en ik 45 keer heen en weer gereden naar een grote jongen die zo nodig, ver weg, in de bergen moest gaan wonen. 45 keer. Het is een makkelijk rekenen. In de kerstvakantie, in … Continue reading

Posted in Familie, Kleinkinderen | Reacties uitgeschakeld voor Wiilie wenst een getal