Grandma-Award. Nog 4 dagen.

In de tijd dat een postzegel op een ansichtkaart nauwelijks een tiende van een habbekrats kostte, kreeg ik een ketting”brief”. Het leek me heel spannend, want als ik precies de regels volgde, bezorgde de postbode mij binnen enkele weken 3125 kaarten. Het feest ging niet door, de stuivers waren voor andere zaken nodig.

In de jaren ’70 was daar ineens het ketting”deeg”. Een prutje van gist en meel vijf dagen op een warme plek zetten, het daarna in vijf porties delen. Drie om aan vrienden te geven, een om zelf brood van te bakken en met het laatste deel opnieuw aan de gang. O wee, als je niet goed op het deeg paste, en je zodoende de ketting verbrak. Narigheid en onheil zou je ten deel vallen.

Gisteren kreeg ik een ketting”whatsapp” met deze tekst: “Jij bent de meest liefdevolle en mooiste Grandma. Je doet geweldig werk en je bent zo geliefd.”
Of ik dit 15 keer wil doorsturen. Als ík dan te zijner tijd de meeste likes ontvang, krijg ik die Grandma-Award.
Daar zit ik altijd al op te wachten.

Willie,
18 april 2021

Posted in Corona, Familie, Verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Grandma-Award. Nog 4 dagen.

Mandoline. Nog 5 dagen.

Er hangt een grote vraag in onze keuken: Waarom heet een mandoline een mandoline?
Niet dat ding van “Jo met de banjo”, nee iets met zeer scherpe messen waarmee mijn keukenchef nu flinterdunne aardappelschijfjes tovert. Ook op de millimeter gesneden uien.
Mijn kok, de keukenchef, is vandaag jarig, en wenste zo’n deftig geval. Zo geschiedde.
Hij kon, net als een kind niet wachten om er mee te “spelen”. Dus we eten vanavond veel flinterduns.

Ondertussen zoek ik me een hoedje, waar deze naam vandaan komt. Niet te vinden.
Eerlijk gezegd moet ik ook aan het woord wennen, omdat ik, -voor vorige week-, bij mandoline alleen dacht aan zo’n tokkelinstrument.

“Willie, ik wil graag een mandoline voor mijn verjaardag.”
“Grapje! Ga je de muziek in?”
“Ik meen het serieus. Kunnen we de rode kool in mooie reepjes schaven. En ui.”
“Oh, is dat dan een rasp of een schaaf? Zoiets als een houten plank met een mes in het midden, maar dan geavanceerder?”
“Welzeker.”
“En dat heet een mandoline? Komt voor de bakker.” (Altijd fijn als er nog iets te wensen is op je drieënzeventigste. En zo’n mandoline hadden we nog niet.)

Nog steeds weet ik niet, overigens na een heerlijk flinterdun diner, waarom dit keukenattribuut zo heet.

Willie
17 april 2021

Posted in Corona, In en om de Keizerstraat, Uncategorized | Reacties uitgeschakeld voor Mandoline. Nog 5 dagen.

We-border. Nog 6 dagen.

Op een etalageruit van een winkel las ik vanmorgen: “Wacht hier voor uw we-border.”
De deuren zijn half open, er staat een tafel met flessen antibacterieel gedoe op ooghoogte. Plakband op de stoep markeert de verplichte afstand.
Ik hoef er niets, het is niet mijn winkel om bijvoorbeeld oorbelletjes voor kleinkinderen te kopen. Laat staan een armband voor een zus of een ring voor mezelf. Het is een winkel waar je moet betalen om het “gezellig” te laten inpakken. No way.

Slenterend naar huis proef ik we-border opnieuw. Ik spreek het hardop uit en kom tot de conclusie dat ik mijn eeuwige hulptroep moet inroepen. Maar zelfs híj weet, na lang fronzen, niet waar het overgaat. En dat wil wat zeggen.

Dan maar intypen en de zoekmachine vragen.

Hoe makkelijk is het. Het is niet we-border, maar web-order. Natuurlijk. Klemtoon en afkorting verkeerd.

Goed voor een discussie:
Spinazie of spinazie?
Catalogus of catalogus?
Helikopter of helikopter?
Saté of saté?

Mij is het om het even. Als ik deze lente van mijn dochter maar weer een bosje lathyrus krijg. Of was het lathyrus? Mijn vader wist niets over  klemtonen. Hij had andere zaken aan zijn hoofd: knopval of smet bij het zo fragiele gewas.

Het vaasje staat klaar.

Willie,

16 april 2021

 

Posted in Corona, Familie | Reacties uitgeschakeld voor We-border. Nog 6 dagen.

Markthumor. Nog 7 dagen.

Op de donderdagse warenmarkt in onze stad is het al maanden een zielig gedoetje. Je kunt de spreekwoordelijke kogel door de kerk schieten, zeg maar. Stomme corona.

Het grote plein rondom het stadhuis herbergt slechts negen kramen.
Twee keer vis, een keer aardappels en aanverwante artikelen. Buitenplantjes mogen ook. Twee keer fruit en groenten, eenmaal dierenvoer en één omgebouwde caravan met vette kippetjes. Tot slot is er de eeuwig gevatte kaasboer. (“Meneer, kunt u mij vertellen wat het verschil is tussen bruine en witte eieren?” “Natuurlijk dame, de mooie bruine zijn van de haan. De witte zijn van de kip.”)

Vandaag weer geen kramen met knoopjes, ritsen of lapjes stof. De potige madam van de gemaksbroeken, d.w.z. elastiek in de taille? Standplaats vacant.
De Turk met allerlei overbodige accessoires voor de digitale wereld? Ook zijn plekje is leeg. De fietsenman zit veilig met zijn helmen thuis. De zilver“juwelier”? Hij weegt vast de verdiende centen op zijn keukentafel.

Ik blijf gaan, want ja, de Nicola’s, ui en prei van de markt zijn toch de lekkerste. Perkplantjes de beste. Beetje vroeg in het seizoen misschien, dat deert me even niet. Alle vrolijkheid helpt vandaag de dag.
Een stukje kaas voor bij de borrel is mijn laatste missie.
“Dag, mevrouw. U wilt stukje Boeren?”
“Graag.”
“Heeft u uw laatste prik al gehad? En weet u al welke muziek en bloemen u wilt?”
“Ehh?”

Markthumor, door geen enkele pandemie kapot te krijgen.

Willie,
15 april 2021

Posted in Corona, Perspectief, Taal | Reacties uitgeschakeld voor Markthumor. Nog 7 dagen.

Boerenverstand. Nog 8 dagen.

Wij moeten meer Agile worden, aldus Hugo de Jonge. Ik heb een uurtje opgeofferd om te lezen wat dat precies inhoudt.
In het kort komt het hierop neer: “Omdat omstandigheden steeds veranderen moeten ‘werknemers’ flexibeler worden.”
Geen bureaucratisch gedoe meer, mensen uit één team krijgen zelf alle verantwoordelijkheid om een ultiem resultaat te bereiken. Korte cycli, sparren, klankborden, fummelen,  uitrollen, borgen, tackelen of inkaderen, daar valt of staat de Agile methode mee, lees ik her en der. Natuurlijk met één doel: beter product en grotere omzet. Kwam die Hugo niet uit het bedrijfsleven?

Beste meneer Hugo. Een land leiden is iets anders dan een bedrijf runnen. Met miljoenen mensen is het lastig om een paar dagen “naar de hei” te gaan, zodat iedereen leert Agile te worden. Het is gewoon een ander woord voor wendbaar, lenig of flexibel. De meeste van uw onderdanen in den lande zijn dat al ruim een jaar. Moeten wij nog Agilerer worden? Wij willen heus wel hoor, maar om in uw jargon te blijven: er moet commitment  zijn om de target halen.
Nogmaals, meneer Hugo. Nederland is nu eenmaal geen klein gemotiveerd team, waarin men elke ochtend de missie voor die dag aanvliegt. Het is geen groep finegetunede collega’s, hoe graag u dat ook wilt.
Klungel dus niet met wel óf niet vaccineren, handel niet in hoopvolle voorspellingen. Begin niet over een stip aan de horizon. Alstublieft.
Agile is misschien prachtig op de werkvloer, in een kantoortuin of op een  schoolinstelling. Maar om een land door barre tijden te loodsen is er, naar mijn bescheiden mening een andere methode nodig.

Boerenverstand.

Willie,
14 april 2021

Posted in Corona, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Boerenverstand. Nog 8 dagen.

Cloud. Nog 9 dagen.

Trouw scheuren wij elke dag een blaadje van de wetenschapskalender 2021. Niet dat ik alles van de anekdotes of de moeilijke wiskunde constructies snap, verre van dat.
Soms daagt iets uit een antiek verleden, een andere keer moet ik uitleg vragen aan mijn gade. Er zijn ook teksten die zó ingewikkeld zijn, dat ik het laat voor wat het is.
Maar toch, nieuwsgierig van aard: nog nooit een dag overgeslagen. Altijd hopend op een tekst waar ik wat mee kan, of die een glimlach op mijn gezicht tovert.

Driewerf hoera! Zondag, 11 april was het zover. Ik lees:

“Ze beginnen allemaal met ‘de’.
De benzinepomp. De kassa. De fietssleutel. De PC. De plastic pinpas en creditcard. De papierenkrant. De oplaadkabel. De muurposter.
Wat hebben deze dingen met elkaar gemeen?”

Leek me niet zo ingewikkeld, stond dat al niet in het bovenste zinnetje? Het woordje ‘de’? Nee nee, buiten de wetenschappelijke waard gerekend.
Op de achterkant staat, zoals gebruikelijk, het antwoord: “Vermoedelijk zullen al deze dingen in de nabije toekomst te bewonderen zijn in het soort musea waar je nu faxapparaten (…) kunt bekijken.”

Direct daaronder de vraag: “Kun je een paar dingen bedenken die in de toekomst niet via de ‘cloud’ kunnen gaan?”
Tjsss. Wat een oliedomme vraag!
Zullen we het houden, beste wetenschappers, op bijvoorbeeld: een knuffel, een traan, een knipoog, een aai, een wandeling, een bloem uit de wei, een handgeschreven kaart, de kwispel van een jong hondje?

Of bedoelden jullie dat niet?

Willie,
13 april 2021

Posted in Corona, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Cloud. Nog 9 dagen.

Bubbelgevangene. Nog 10 dagen.

Vakantie: vrij van verplichtingen, vrij om te doen wat je wilt. Vandaag vloog een beperkt aantal “geluksvogels” naar Rhodos.
Lekker zonnen, zwemmen, winkelen, slenteren of terrasjes pikken. Wie hunkert niet?

Geluksvogels? Welnee, want deze kleine geselecteerde, dubbelgeteste groep is in een bubbel op stap. Het is een probeerseltje. Dat betekent:
Vroeg op Schiphol, nogmaals een test, dan in een rij, één twee, in de maat, naar de gate, niet zingen in het vliegtuig.
Op Rodos allemaal, hupsakee, in een bus. Rechtstreeks naar je kamer.
“Iedereen moet op het resort blijven, altijd een mondkapje op, maar met zwemmen en in bed mag ie af”, aldus een woordvoeder van Sunweb. Hij sprak heel serieus.

Meer dan ooit is de déze vakantie all-inclusive, want ook het buffet is georganiseerd.
De kelner loopt mee, de toerist wijst aan, de kelner brengt.
Wil je toch nog een soesje met slagroom?
De kelner loopt mee, de toerist wijst aan, de kelner brengt.
Of dat ene gevulde eitje? Terwijl je al “vol” zit?
De kelner verblikt of verbloost niet.

Het lijkt mij de hel op aarde. Altijd al, maar nu helemaal.

Vacare/vakantie: vrij van verplichtingen, vrij om te doen wat je wilt.
Zolang corona mij niet de vleugels geeft om echt uit te vliegen, klim ik wellicht gewoon naar Gran’Balconia. Wandel ik mogelijk naar het Meer van Hierniève, wie weet zak ik daarna af naar Saint-Souterrain. Kan zijn dat manlief nog even langs Køkedør wil, ligt op de route. Doen we dat ook.

Maar als bubbelgevangene naar Rhodos? Al zou het gratis zijn, ik pas.

Willie, 12 april 2021

Posted in Corona, Perspectief, Reizen | Reacties uitgeschakeld voor Bubbelgevangene. Nog 10 dagen.

“Collapsen”. Nog 12/11 dagen.

Een bijzonder fenomeen nestelt dit weekend in mijn hoofd. Het voelt vreemd, dat nu de eerste vaccinatie is “gezet” , -ik dientengevolge meer bestand ben tegen corona-, tóch voorzichtiger word.

Even in de trein? Nee, kan een week wachten.
Kuffel met schoondochter? Komt zeker weer.
Kleinkind komt snoeien en ruimen, poten en zaaien? Even geduld.
Zussen willen wandelen? Natuurlijk, toch liever na Hemelvaart.
Met vriendinnen bijpraten? Hard nodig, doen we na de IJsheiligen.
Dochter komt lunchen? Wauh! Liever met eigen broodjes langs de IJssel.

Is het zo, als een eindstreep in zicht is, een mens op het laatste nippertje geen zin heeft om te struikelen? Dat alle moeite tevergeefs zou zijn?
Zoals de Engelsen zeggen: “It was not all that to collapse so close?”

Zeker. Ik wil niet “collapsen.” Het duurde lang genoeg, deze paar weken lijken er met gemak bij te kunnen.

Willie,
10 april 2021

Posted in Corona, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor “Collapsen”. Nog 12/11 dagen.

Prikkie. Nog 13 dagen.

Ineens schijnt vanmorgen de zon na dagen van dikke wolkenpartijen, die zo gretig regen, hagel en sneeuw tevoorschijn toverden.
Man en ik gaan vroeg op weg naar een sporthal om, de zo gewenste, Pfizer ingespoten te krijgen. Het is voor mij een ietsepietsie spannend, want ja, een wespenallergie, hè.

Plek zat op het grote parkeerterrein bij de “Vaccinatie Locatie”, ook mannen zat in grote gele wegwijspakken. Mannen met vrolijke humeuren.
“Jullie komen voor een prikkie?”
Wij knikken synchroon.
“Dacht ik al. Recht zo die gaat, daar worden jullie verder geholpen. Ze zijn heel aardig.”
Met deze geruststelling wandelen wij door een soort slurf, alsof we wachten op een plekje in de Python. Hier geen lange rijen voor ons. Goed geregeld.
De eerste stop is een aardige meid die ons mondkapje controleert. Wij mogen door.
De volgende stop is een vrolijke jongen die vraagt naar onze gezondheidsverklaring en legitimatie.

Mooi. Ik krijg Vipbehandeling. Is dat gedoe in de zomer met wespen toch nog ergens goed voor.
De derde stop is een arts, die mij uitgebreid uitlegt, dat ik misschien, eventueel, mogelijk, uiterst zeldzaam -maar toch- een allergische reactie kan krijgen en zij niet wil dat dát op de parkeerplaats gebeurt. Dus dertig minuten wachten na de injectie voor ik naar huis mag. Met een felgele sticker op mijn “voorhoofd” ga ik verder.

Het prikkie stelt niets voor, wel de toegewijde handelingen van de vaccinatie-dame.

Na dertig minuten, voorzien van koffie en bewaakt door bezorgde ogen van een zwerm GGD-medewerkers, verlaten wij de grote sportzaal, die overigens was omgetoverd als een soort tuincentrum.

Terug in de auto schijnt de zon nog steeds.

Willie,
9 april 2021

Posted in Corona, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Prikkie. Nog 13 dagen.

Mengelmoes. Nog 14 dagen.

“Er is altijd nog een andere werkelijkheid dan die jezelf hebt bedacht.” (H.T.Willink)
Hoe eenvoudig is het.

De realiteit van een kleinkind, van een broer, van een buurvrouw, van een leerling, van een dominee, van een ongeneeslijke zieke, van een CEO, van een interieurverzorgster, van een topsporter, van een professor, van een tuinder. Van een muzikant, van een burgemeester. Van een Boskalis jongen/meid of van een parkeerwacht. Ieder heeft zo zijn eigen gelijk gevormd en visie ontwikkeld.

Het accepteren van alle andere werkelijkheden is het begin van élke oplossing, aldus onze oude en wijze informateur. Niet dat wij de ideeën van de anderen klakkeloos moeten overnemen, verre van dat, maar wel dat eenieder luistert naar de verkondiger.

Wie weet komt er deze weken een mooie mengelmoes tevoorschijn, zodat voor- en tegenstanders van “het een en het ander”  vrolijk door de deur van de Tweede Kamer kunnen.
Waarom eigenlijk niet?
Aan de heer Tjeenk Willink zal het niet liggen.

Willie,
8 april 2021

Posted in Corona, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Mengelmoes. Nog 14 dagen.