Author Archives: willielek

“Spectacle Max”

Er zijn verschillende soorten kleuters, maar ik ken er sinds de afgelopen weken eentje van de buitencategorie. Hij heet Max en hij is een “spectacle”. Zijn bolle blonde Hollandse koppie kijkt fris en ondeugend de Franse wereld in. Op zijn … Continue reading

Posted in Kleinkinderen | Reacties uitgeschakeld voor “Spectacle Max”

Schoenen-soap

Dat artrose-pootje dus, heeft behoefte aan een andere schoen. Beetje steunend en stevig. Laat de mode mij vandaag goed gezind zijn, pittige sneakers en sportschoenen in soorten en maten zijn te vinden in elke goede schoenenzaak. Maar de orthopeed heeft … Continue reading

Posted in Artrose | Reacties uitgeschakeld voor Schoenen-soap

“Om niet”

Het klopt als een bus of als een zwerende vinger, ik bedoel maar, het is waar. Want, wanneer je eindelijk voorzichtig durft te vertellen aan goede bekenden, dat artrose een deel van je leven is geworden, plotsklaps iedereen ‘het’ heeft. … Continue reading

Posted in Artrose | Reacties uitgeschakeld voor “Om niet”

‘Je-weet-nooit’ spullen

Het is een exercitie die zijn weerga niet kent: wat blijft en wat mag het huis uit? Nu de logeerpartijen van onze kleinkinderen van aard veranderen, geen theeserviesjes meer, maar op een middag theedrinken bij oma, moet en mag er … Continue reading

Posted in Kleinkinderen | Reacties uitgeschakeld voor ‘Je-weet-nooit’ spullen

Hemeltaart

“Oma, is dat lekker, hemeltaart?” “Wat bedoel je?” “Nou, mama zegt dat er deze week hemeltaart is.” Misschien wil ik daarom nog wel heel, heel lang oma blijven, om woorden uit te leggen, die niet direct in eigentijdse kinderhoofdjes vallen. … Continue reading

Posted in Kleinkinderen | Reacties uitgeschakeld voor Hemeltaart

Azijn

De rij bij de kassa is kort. Slechts twee klanten voor me: een pubermeisje met drie potjes nagellak, een oudere dame met een set poetsdoeken. Ik schuif aan om plaksel af te rekenen. Het is maandagmiddag tien mei, twee uur: … Continue reading

Posted in Verhalen | Reacties uitgeschakeld voor Azijn

Rust in de tent.

Vanaf 4 april, dit tweede corona jaar had ik er genoeg van. Ik wilde de wijde wereld weer in. Ook niet langer gebonden zijn -aan de mijzelf opgelegde opdracht- om elke dag een column te schrijven. Tuurlijk, allemaal goed en … Continue reading

Posted in Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Rust in de tent.

Hartverwarmend. Nog 1 dag.

En tikje op mijn schouder. Ik zit op een bank, verdiept in een boek, op station Gouda en wacht tot mijn trein komt. Nog een keer getik, verbaasd kijk ik op. In deze tijd komen voorbijgangers gewoonlijk niet zó dichtbij. … Continue reading

Posted in Corona, Reizen | Reacties uitgeschakeld voor Hartverwarmend. Nog 1 dag.

Nationale dagen. Nog 2 dagen.

Nationale dagen, er is niets ‘beschermds’ aan. Altijd dacht ik, dat het min of meer wettelijk geregistreerde dagen waren. Dat een soort commissie, achter heftig gesloten deuren, het hoofd boog over de relevantie van zo’n dag. Dat wijze mannen en … Continue reading

Posted in Corona, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Nationale dagen. Nog 2 dagen.

Lummelen. Nog 3 dagen.

Vorige week, op 15 april, was het nationale Lummeldag. Wat men al niet verzint. Schijnt al zes jaar te bestaan, in 2015 bedacht door Marieke van Dijk van Springidee®. Het heeft haar geen windeieren gelegd. Haar coachingsbureau telt de centen. … Continue reading

Posted in Corona, Perspectief | Reacties uitgeschakeld voor Lummelen. Nog 3 dagen.