Je kunt wel stellen dat ik geen snotneus meer ben. Alhoewel het lastig is, dat nu de lente een voet tussen de winterdeur krijgt, ik een enorme snotneus héb. Jerommeke is er niets bij. De stapel katoenen zakdoeken slonk in een paar uur tot nul, dus op naar winkel. Gewoon voor papieren vervangers, ook wel zo hygiënisch. Mijn wazige hoofd zette zorgen om het milieu even op een zijspoor. Daarna openbaarde voor mij een grenzeloos scala over wat er allemaal te koop is om onze snot af te voeren. Misschien omdat het leven al serieus genoeg is? De commercie ruikt bloed, inventieve geesten laten kassa’s rinkelen. Ieder zijn hobby, maar ik wil gewoon zakdoekjes die lijken op de velletjes van een keukenrol, alleen in een zachtere versie.
Bijna was ik verleid, ik werd als het ware binnengezogen in een wereld van aanbevelingen. Morgen, nee vandaag al, wordt beterschap beloofd.
Een kleine greep uit het assortiment van de wegwerp zakdoeken.
Een schrale huid? Geen probleem meer met “Chamonille Aroma”.
Kloofjes in de neusgaten? Opgelost met “Aloë Vera”.
Lamlendigheid? Het is het proberen waard, met een tekst als: “For a better mental health”.
Reukvermogen even op non-actief? Blijf alert met het “Aardbeien aroma”.
Kortom, voor snottebellen en aanhangend ongerief is een markt ontstaan die zijn weerga niet kent.
Natuurlijk leggen de oude vertrouwde katoenen zakdoeken het ooit af tegen gemak en tegen hygiëne, want zo best is het niet om een vunzige lap met snotters een paar dagen in je broekzak te bewaren.
Maar! Als het op romantiek aankomt, pleit ik voor het behoud van kleine witte kanten zakdoekjes voor een bruid, om haar bruidstraan weg te deppen. In de aller, aller romantische optie reikt de bruidegom zijn schone witte zakdoek aan.
Tja.
Ik kocht geen voorraad met afbeeldingen van Takkie, geen stapels met hartjes. Geen frutsels en fratsels. Geen met de afdruk van de Zonnebloemen van Van Gogh, ook niet met De Schreeuw, noch iets van Picasso. Niet met de Kerstman, ook al waren die nu te koop voor een grijpstuiver. Zelfs bij de Hema slenterde ik voorbij het zakdoekenschap, wie wil er nu tompoezenlucht in de verkouden neus?
Zeeman bracht uitkomst.
Willie
28 februari 2026