Dieuwertje Blok leerde het ons: “Warm denken”, zie Lintjesregen (4). Opnieuw blijkt dat woorden zich makkelijk laten schrijven, maar de dagelijkse praktijk weerbarstiger is.
Hoe “warm” wil ik nog denken, als ik voor de derde keer op een rij niet kan doen wat ik zó graag doe? Een retourtje met de trein naar zoon en zijn zoontje in Groningen?
Ik ben een fervente treinreizigster, heb mateloos ontzag voor de dames en heren op de werkvloer. Daarnaast weet ik te weinig van hun CAO’s om een oplossing te kunnen bedenken.
Blijft over: de witte linten, voor een voor elkaar zorgende, warmdenkende samenleving.
Willie,
17 juni 2025