Vandaag, na de ervaring gister in Den Haag, moet ik zoeken naar woorden….
Samen met 150.000 andere Nederlanders van allerlei pluimage, trokken wij een rode lijn door de Hofstad. Een lijn van kilometers lang en tientallen meters breed, met tromgeroffel, geklap en gezang. Met kinderwagens, driewielertjes en rollators. Met gezinnen en vriendengroepen. Soms met ogen hol van verdriet of met wangen bol van verontwaardiging.
Voetje voor voetje verlieten wij het Malieveld, (brandschoon achterlatend, maar dat terzijde) en schuifelden we richting het Vredespaleis. Konden wij Carnegie (1835-1919) nog maar eens vragen wat hij van de situatie in Gaza vindt.
Blij met een zitplaats in de trein terug, besef ik me des te meer dat dit óók een demonstratie was met ontelbare -onzichtbare- witte linten.
Willie,
16 juni 2025