Monthly Archives: juni 2025

Vooruit nog ééntje dan, gelezen in het boekje uit 1983 van Wim Kan. (zie Lintjesregen 12) ‘Democratie is de wil van het volk. Elke morgen lees ik stomverbaasd in de krant wat ik nou weer wil.‘ Oeps. Dat gevoel ken … Continue reading →

‘Als ieder mens één ander mens gelukkig zou maken, was de hele wereld gelukkig.’ Ik las deze wijsheid in een boekje van Wim Kan.*) Is het echt waar, is het zo eenvoudig? Het antwoord gewoon: ‘Ja!’  Wanneer íedereen meedoet, van … Continue reading →

Vandaag is het Nationale Buitenspeeldag. Opgegroeid in een klein dorp en op een groot erf omgeven door kikkers en slootjes, door hooimijten en gammele schuurtjes leek mij zo’n dag volkomen overbodig. Zeventig jaar later weet ik wel beter. Als érgens … Continue reading →

‘Wat kijk je triest, Donald.’ ‘Sure my darling. By the way, I make America great again, but in the Netherlands snappen ze niet hoe dat werkt.’ ‘Klopt. Praat me er niet van. Daar mag je gewoon denken en zeggen wat … Continue reading →

Natuurlijk is het makkelijk weggeven wanneer je beschikt over miljarden, niettemin blijft het een nobel besluit van Bill Gates. Zijn fortuin gaat naar uitgemergelde kinderen, dorstige baby’s. Het is ook bestemd voor onderzoek naar kinderziekten en voor onderwijs “Het gaat … Continue reading →

‘Il y avait un jardin, qu’on appelait la terre’, Georges Moustaki uitte zijn bezorgdheid, met een zachte stem, al in  1971. ‘Er was eens een tuin, die wij de aarde noemden.’ Ruim 50 jaar later gaan grote bazinnen en bazen … Continue reading →

Sapperdeflap, alsof het gisteren was. Vandaag zomaar 17 jaar getrouwd met Lief, met wie ik natuurlijk ook leed deelde. Het leven gaat niet altijd over rozen. Wij maken er een mooie dag van, gaan op reis naar Fenix, het kunstmuseum … Continue reading →

‘Regeren is vooruitzien.’ Een waarheid als een koe. Hoe belangrijk in het dagelijks bestaan. Zorgen dat je niet misgrijpt als het erop aankomt, wanneer, waar en hoe dan ook. Mijn moeder zou zeggen: ‘Willemientje, zorg dat je altijd laken voor … Continue reading →

Vanmorgen las ik in de Volkskrant *) een aangrijpend interview met Peter de Bie. Het ging, naast zijn euthanasiewens, vooral over zijn vrouw Dieuwertje. Haar te moeten missen was een schier onmogelijke opgave voor de Bie. Drie maanden naar haar … Continue reading →